Cizre’de 38 Çocuğa Yönelik Gerçekleştirilen İstismara İlişkin Basın Açıklaması
Basına ve Kamuoyuna
Cizre’de 38 çocuğa yönelik cinsel istismar davası, Kürdistan’da yıllardır süren cezasızlık politikasının, çocuk ve kadınlar üzerinde yürütülen devletin savaş yöntemlerinin bir parçası olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu dava, bölgede yıllardır sistematik biçimde sürdürülen cezasızlık politikalarının, devletin erkek egemen yapısıyla kurduğu kirli ittifakın ve çocukların yaşam hakkını hiçe sayan zihniyetin en çarpıcı örneklerinden biridir.
Biz kadınlar olarak bu davayı büyük bir öfkeyle, sorumlulukla ve hakikati açığa çıkarma iradesiyle takip ettik. Fail öğretmenin korunması, aklanmasını kabul etmiyoruz
Onlarca çocuğun beyanına rağmen fail öğretmen Burak Ercan’ın “kesin ihraç” talebi işleme konmamış; yalnızca kademe durdurma cezası verilmiş ve ardından Türkiye’nin metropollerine atanarak yeniden göreve başlatılmıştır.
Bu durum, bu ülkede alıştırılmak istenen bir tablo: Kürdistan’da suç işleyenler korunur, yerleri değiştirilir, üniformalı ya da memuriyetli kimlikleri kalkan yapılır, çocuklar ise yalnız bırakılır. Bu olay da gösteriyor ki, çocukların güvenliği değil, devletin kendi personelini koruma refleksi esas alınmıştır.
Biz kadınlar biliyoruz ki; istismar bir “bireysel suç” değil, erkek-devlet şiddetinin örgütlü bir biçimidir. Kürdistan’da her çocuk, her kadın, her genç, devletin militarist, sömürgeci ve kadın düşmanı politikalarının hedefi haline getirilmiştir. Çocuklara yönelik istismarı görünmez kılmaya çalışanlar, hakikati karartarak halkın iradesini teslim almak isteyen zihniyetle aynıdır
Türkiye ve Kürdistan’da yıllardır yürütülen bu politikanın adı nettir: Çocukları ve kadınları hedef alan, toplumsal dokuyu çözmeye yönelik bir savaş politikası. Biz kadınlar buradan söylüyoruz: Hakikati saklamanıza izin vermeyeceğiz. Ailelerin baskı altına alınması, rehber öğretmenin sürgün edilmesi, ifadelerin geçersizleştirilmeye çalışılması; hepsi aynı politikanın parçasıdır. Bizler için tek ölçü nettir: Çocukların yaşam hakkı pazarlık konusu olamaz, faili koruyan her makam bu davanın sorumlusudur. Kürdistan’da çocuklara ve kadınlara yönelik şiddetin üzeri örtülmeyecek. Örgütlü mücadelemizle cezasızlık politikasının karşısında durmaya devem edeceğiz. Bu davanın kapanmasına, üzerinin örtülmesine izin vermeyeceğiz.
Buradan bir kez daha açıkça ifade ediyoruz:
Çocuk istismarı insanlık suçudur ve bu suçun üzerini örten, failleri koruyan, adaleti geciktiren her kurum bu suça ortaktır.
Kürdistan’da işlenen her suçun takipçisi olacağız.
Kadınların ve çocukların yaşamı için mücadele edeceğiz.
Çapemenî û Raya Giştî re
Buyera tecawizê ya li ser 38 Zarokên li Cîzîrê: Berdewamiya Şîdeta Uniformayiyên Dewletê ya li Kurdistanê ye
Doza îstismara cinsî ya li dijî 38 zarokan a li Cizirê wekî beşek ji siyaseta dewletê ya bêcezahiştinê û her eiha beşrk ji polîtikayên şerê taybet e.Ev doz yek ji mînakên herî berbiçav ên polîtîkayên bêcezatiyê ye ku bi salan e li herêmê bi awayekî sîstematîk têne meşandin, hevpeymaniya gendel a ku dewletê bi avahiya serdest a mêran re ava kiriye û zîhniyeta ku mafê jiyanê yê zarokan paşguh dike.
Em, wek jinan, bi hêrs, berpirsiyarî û îradeyeke mezin ji bo eşkerekirina rastiyê vê dozê me şopandin. Em parastin an jî beraetkirina mamosteyê sûcdar û tecawizkar qebûl nakin.
Li gel beyanên bi dehan zarokan, daxwaza “ji kar dûrxistina daîmî” ya mamoste Burak Ercan ê sûcdar neket meriyetê, tenê karê wî yê mamostetiyê hat sekinandin û dû re jî bi tayînkirina wî re li bajarên mezin ê Tirkiyeyê careke din vegeriya ser karê xwe.
Bi vê rewşê dixwazin ev welat hînî vê tabloyê bibe:Kedên li Kurdistanê sûc dikin, tên parastin, tayîna wan tê kirin, cihê wan tê guhertin û nadnameya wan ya unîformayî jî ji wan re dibe parastgeh. Ligel vê yekê zarok jî tenê tên hiştin.Ev bûyer her wiha nîşan dide ku refleksa dewletê ya parastina karmendên xwe, ne ewlehiya zarokan, tê berçavgirtin.
Em jin dizanin ku îstîsmar ne “sûcekî takekesî” ye, şêweyekî rêxistinkirî yê şîdeta mêr-dewletê ye.Li Kurdistanê, her zarokek, her jinek, her ciwanek bûye hedefa polîtîkayên mîlîtarîst, kolonyalîst û dijminê jinan ên dewletê.Ew kesên ku hewl didin îstismara zarokan nedîtî bikin, xwedî heman zîhniyetê ne ku hewl didin bi veşartina rastiyê îradeya gel bitepisînin.
Navê vê polîtîkayê ku bi salan e li Tirkiye û Kurdistanê tê meşandin eşkere ye: Siyaseteke şer ku zarok û jinan hedef digire û armanc dike ku tevna civakî hilweşîne.Em jin ji vir dibêjin: Em ê nehêlin hûn rastiyê veşêrin.Zordariya li ser malbatan, sirgûnkirina şêwirmendên rêberiyê û hewldanên ji bo betalkirina daxuyaniyan hemî beşek ji heman siyasetê ne.Ji bo me, tenê pîvan zelal e: Mafê jiyanê yê zarokan nayê nîqaşkirin, her rayedarek ku sûcdar diparêze berpirsiyarê vê dozê ye.Tundiya li hember zarok û jinan li Kurdistanê nayê veşartin.Em ê bi têkoşîna xwe ya rêxistinkirî li dijî siyaseta bêcezatiyê bisekinin. Em ê nehêlin ku ev doz were girtin an jî were veşartin.
Em careke din bi eşkereyî tînin ziman:
Îstismara zarokan sûcekî li dijî mirovahiyê ye, û her saziyeke ku vê sûcî vedişêre, sûcdaran diparêze û edaletê dereng dixe, şirîkê vî sûcî ye.
Em ê şopdarên her sucekî ku li Kurdistanê tê kirin, bin.
Em ê ji bo jiyana jin û zarokan têbikoşin.
